اختلال حافظه

اختلال حافظه چیست؟

اختلال حافظه یا از دست دادن حافظه ، از بین رفتن جزئی یا کامل حافظه است که در اثر یک بیماری جسمی یا روانی ایجاد می شود. این مشکل می تواند موقتی یا دائمی باشد. از دست دادن حافظه از فراموشی موقت یک واقعیت ساده گرفته تا ندانستن نام خود شما متغیر است. انواع مختلفی از عوامل باعث تغییرات حافظه می شوند. دانستن علت اصلی از دست دادن حافظه بسیار مهم است تا بتوان درمان مناسب انجام داد.

چه عواملی باعث اختلال حافظه می شود؟

بسیاری از افراد با افزایش سن فرم خفیف اختلال حافظه را تجربه می کنند. علائم اختلال حافظه مربوط به سن معمول شامل موارد زیر است:

  • فراموش کردن پرداخت قبض ماهانه
  • فراموش کردن اینکه چه روزی از هفته است ، اما بعداً آن را بخاطر بسپارید
  • گهگاه گم کردن چیزها
  • گاهی فراموش کردن اینکه کدام کلمه را استفاده کند

علل اختلال جدی حافظه به علل برگشت پذیر و دائمی تقسیم می شوند. دلایل برگشت پذیر شرایط موقت هستند که یا خود به خود برطرف می شوند و یا با درمان مناسب قابل درمان هستند.

علل برگشت پذیر احتمالی از دست دادن حافظه عبارتند از:
  • داروها: یک یا چند دارویی که مصرف می کنید ممکن است باعث ایجاد تغییرات حافظه شود.
  • ضربه جزئی سر: آسیب های سر ، حتی اگر هوشیار باشید ، می تواند منجر به مشکلات حافظه شود.
  • اعتیاد به الکل: سو مصرف مداوم و طولانی مدت الکل ممکن است به میزان قابل توجهی حافظه را مختل کند.
  • کمبود ویتامین B-12: ویتامین B-12 به حفظ سلولهای عصبی سالم کمک می کند. کمبود ویتامین B-12 ممکن است منجر به کاهش حافظه شود.
  • افسردگی و سایر اختلالات روانشناختی: افسردگی ، استرس و سایر مشکلات بهداشت روانی با سردرگمی ، کاهش غلظت و فراموشی ارتباط دارند.
  • تومورها: تومورهای مغزی اگرچه نادر هستند اما می توانند باعث از دست دادن حافظه شوند.
  • کم کاری تیروئید: تیروئید شما هورمونی تولید می کند که برای متابولیسم انرژی ضروری است. اگر بدن شما قادر به تولید هورمون تیروئید کافی نباشد ، ممکن است دچار تغییرات حافظه شوید.

دلایل جبران ناپذیر از دست دادن حافظه اغلب با زوال عقل مرتبط است. براساس سازمان بهداشت جهانی (WHO) ، زوال عقل ترکیبی از کمبودهای موثر بر حافظه ، تفکر ، محاسبه ، توانایی یادگیری ، قضاوت ، زبان و وضعیت عاطفی است.

دلایل عمده زوال عقل عبارتند از:
  • بیماری آلزایمر: بیماری آلزایمر 60 تا 80 درصد از کل موارد زوال عقل را تشکیل می دهد.
  • دمانس عروقی: زوال عقل عروقی هنگامی رخ می دهد که بیمار دچار سکته مغزی یا بیماری دیگری شود یا جریان خون مغز را مختل کند. این دومین علت شایع زوال عقل است.
  • Lewy Body Dementia : بدن های Lewy پروتئین های غیر عادی هستند که در مغز تشکیل می شوند. طبق کلینیک مایو ، زوال عقل بدن لوئی علت 10 تا 22 درصد موارد زوال عقل است .

سایر بیماری هایی که با آسیب رساندن به مغز باعث زوال عقل می شوند شامل بیماری هانتینگتون ، اچ آی وی و بیماری پارکینسون در مراحل آخر است. صدمات به مغز نیز ممکن است باعث زوال عقل شود.

اختلال  حافظه تشخیص داده می شود؟

هنگامی که تغییرات حافظه باعث تداخل در فعالیتهای روزمره می شود ، به پزشک مراجعه نمایید. تشخیص سریع می تواند منجر به یک رژیم درمانی شود که ممکن است به کاهش یا کنترل از دست دادن حافظه کمک کند.

در حین ملاقات ، پزشک چند سوال از بیمار می پرسد در صورتی که بیمار نتواند به برخی از سوالات پاسخ دهد ، یکی از اعضای خانواده یا یک مراقب دیگر باید در آن حضور داشته باشد.

دکتر ممکن است بپرسد:

  • چه زمانی شروع به تجربه تغییرات حافظه یا از دست دادن حافظه کردید؟
  • چه داروهایی مصرف می کنید؟
  • آیا اخیراً مصرف داروی جدیدی را شروع کرده اید؟
  • برای کنار آمدن با مشکلات حافظه چه کاری انجام داده اید؟
  • آیا مشروب میخوری؟
  • آیا اخیراً بیمار شده اید؟
  • آیا افسرده هستید ، یا سطح استرس غیرمعمولی را تجربه می کنید؟
  • آیا سر خود را زخمی کرده اید؟
  • برنامه روزانه شما چیست؟ آیا این روال اخیراً تغییر کرده است؟

پاسخ به این سالات ، همراه با معاینه فیزیکی و برخی آزمایشات دیگر ، به پزشک کمک می کند تا علت تغییرات حافظه شما را تشخیص دهد.

چگونه تغییر حافظه درمان می شود؟

بدون درمان ، تغییرات حافظه می تواند کیفیت زندگی فرد را کاهش دهد. مشکل در برقراری ارتباط ، عصبانیت و افسردگی از عوارض جانبی رایج است. از دست دادن حافظه ممکن است مانع از غذا خوردن در زمان های مناسب شود که منجر به سو تغذیه می شود و مراقبت صحیح از سلامتی آنها صورت نمی گیرد. بیمارانی که تحت درمان زوال عقل شدید درمان نمی شوند ، در معرض خطر بالای مرگ تصادفی قرار دارند.

درمان تغییرات حافظه به علت اصلی بستگی دارد. اگر تغییرات حافظه جزئی باشد ، امتحان چیزهای جدیدی که ذهن را به چالش می کشد ممکن است کمک کند. معماها ، یادگیری یک زبان جدید یا خواندن مطالب بیشتر ممکن است به برخی از تغییرات حافظه مربوط به سن طبیعی کمک کند. به یاد داشته باشید که کاهش شدید حافظه نتیجه طبیعی افزایش سن نیست.

برای از دست دادن حافظه برگشت پذیر ، پزشکان سعی می کنند بیماری زمینه ای را درمان کنند. پس از درمان ، بیماران معمولاً از تغییرات حافظه خود بهبود می یابند.

از دست دادن حافظه دائمی با داروها و روان درمانی درمان می شود.

داروهایی که معمولاً برای کاهش سرعت از دست دادن حافظه استفاده می شوند عبارتند از: donepezil  ، گالانتامین و ممانتین.

دیدگاهتان را بنویسید

لطفا امتیاز دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *